Дар сафорати Украина маросими ёдбуди қурбониёни Гурсунагии солҳои 1932-1933 дар Украина баргузор шуд. Кормандони сафорат, намояндагони ҷомеаи украинӣ, Сарвар ва аъзоёни ҷамоати калисои католикии Рум-Иосиф шамъҳо даргиронда, барои оромии қурбониёни генотсиди мардуми Украина аз ҷониби ҳукумати шӯравӣ дуо карданд.

Сафири Украина Валерий Евдокимов қайд намуд, ки роҳбарияти Русияи муосир боз кӯшиш мекунад, ки гуруснагиро ҳамчун силоҳ истифода барад - Украинаро муҳосира кунад, то иқтисоди онро хароб карда, миллионҳо мардуми дигар кишварҳоеро, ки аз таъминоти ғаллаи Украина азияту гуруснагӣ мекашанд, ба ҳалокат расонанд.

90 сол пеш, режими шӯравӣ тавонист озодии украинҳоро тавассути гуруснагӣ пахш кунад, аммо нобуд накард. Таҷовузи имрузаи Русия алайҳи Украина, баръакс, танҳо хотираи таърихии украиниҳо ва аҳамияти дарки ҷаҳониён оиди ҷиноятҳои Москва алайҳи халқҳои дар асоратбуда, ба бозгашти таърихӣ боз тезонид.